Vierhonderd jaar nadat de laatste koning verdreven werd...
heerst Rome over vele volkeren, maar kan het zichzelf niet besturen.
De stad wordt verscheurd door conflicten...
tussen het gewone volk en de adel.
De macht wordt gedeeld en de orde gehandhaafd door twee soldaten...
de oude vrienden Gnaeus Pompeius Magnus en Gaius Julius Caesar.
Eens had Pompeius het meeste aanzien...
maar terwijl Pompeius in Rome voor rust zorgt...
voert Caesar 'n veroveringsoorlog in Gallië...
die hem nog rijker en geliefder maakt.
Het machtsevenwicht verandert en de adel wordt bang.
Hoewel Caesar zelf van adel is, kiest hij de kant van het volk.
Zo'n man, 'n aristocraat met soldaten, geld en de liefde van het volk...
zou zichzelf tot koning kunnen kronen.
Pullo, in formatie.
Pullo, enkele formatie.
Schilden rond mij.
Terug in formatie, dronken dwaas.
Hergroeperen.
Soldaat Titus Pullo is 'n held van het 13e legioen.
Maar kijk nu. De gerechtigheid weet iedereen te vinden.
Hij heeft heiligschennis gepleegd en hij zal ervoor boeten met z'n leven...
zoals iedereen hier die de wet overtreedt.
Herrieschoppers en dronkaards worden gegeseld, dieven gewurgd...
deserteurs worden gekruisigd.
Is dat alles?
Ik begon 't net lekker te vinden.
Voor jullie...
Vercingetorix, zoon van Celtil...
leider van de Arverni...
commandant van het rebellenbolwerk Alesia...
koning van alle Galliërs.
Wat doen we met hem?
Caesar.
Hé, wat gebeurt er?
Hé, hier.
Pisdrinkende zonen van circushoeren.
De leider van de Galliërs heeft zich overgegeven. De oorlog is afgelopen.
Zeg dat niet.
De jongens mogen de stad twee dagen plunderen.
Ze worden allemaal rijk.
En ik zit hier.
400 denarii? Ben je gek? - Dat is het minimum.
We betalen extra voor handelaars en vruchtbare vrouwen.
Van Pompeius Magnus.
Mijn beste vriend en partner Gaius, ik heb verschrikkelijk nieuws.
Vergeef me.
Ik vergeef je, ik vergeef je.
Wees goed voor m'n slaven. - Beloofd.
En voor m'n vader. - Beloofd.
Kus me.
Je haar.
Gek.
Dit is het beste van Gallië. - Als de markt overspoeld raakt...
Zeven. - Bij levering in Massilia?
Akkoord. Handel de rest af.
Fatsoenlijke prijs gekregen van die parasieten?
Goed genoeg.
Nieuws uit Rome?
Pompeius schrijft.
M'n dochter Julia is in het kraambed gestorven.
Ik rouw met je mee.
En het kind?
Een meisje. Doodgeboren.
Pompeius zal 'n nieuwe vrouw nodig hebben.
Nog meer oorlogsbuit van Caesar uit Gallië.
Wat maakt het plebs 'n kabaal.
Dit is muziek. Wacht maar tot Caesar ze om ons bloed laat roepen.
Dan zul je iets vreselijks horen.
Een mooie beloning voor de teruggave van een slavin...
gestolen of weggelopen uit het huis van Marius Dolabella.
Onder de bescherming van Pompeius Magnus en Julius Caesar...
vergadert de senaat morgen.
Ordeverstoring zal niet geduld worden.
Dat was heerlijk, Timon.
Vandaag zijn er twee hengsten in Rome aangekomen.
Natuurlijk. Wat kinderachtig van me.
Je wilt het paard. - Inderdaad.
Maar niet mokken. Dit was niet lastig voor me.
Ik heb geile mannetjes altijd heel erotisch gevonden.
Niet gluren, Octavianus. Kom maar.
Wees geen angsthaas.
Kom binnen.
Ik heb 'n paard gekocht. - O ja?
Het beste paard in Rome.
Ik ben blij voor je.
Een geschenk voor je oudoom. Ik wil dat je 't zelf naar Gallië brengt.
Waarom?
Als hij terug is, zal iedereen hem cadeaus geven.
Ik betwijfel of hij vlug zal terugkeren. Wettelijk gezien...
Begin alsjeblieft niet over de wet te zeuren.
Gallië is ver weg. - Precies.
Een jongen riskeert z'n leven om z'n geliefde oudoom te eren.
Je rijdt in je eentje z'n kamp binnen op 'n witte hengst.
Een prachtig cadeau. - In m'n eentje?
Je slaven zullen je beschermen.
En je zult mama erg trots en blij maken.
Cato, de senaat luistert.
Pompeius Magnus...
ik heb 'n vraag over uw vriend en mede-consul.
De lieveling van Venus, Gaius Julius Caesar.
Waarom blijft z'n stoel leeg? Waarom komt hij niet naar huis?
Z'n onwettige oorlog is voorbij.
Gallië ligt allang op de knieën.
Waarom laat Caesar z'n soldaten niet naar hun gezin terugkeren?
Acht lange jaren heeft hij zich als een wolf tegoed gedaan aan Galliës bloed...
en is hij schandelijk rijk geworden.
Waarom?
Waarom organiseert hij rennen en feesten voor het gepeupel?
Waarom betaalt hij de schulden van elke losbandige dwaas in dit huis?
Waarom?
Ik zal u vertellen waarom.
Hij wil 'n kroon kopen.
Hij wil de republiek vernietigen en over Rome heersen als 'n tiran.
Daarom.
Daarom stel ik voor...
dat Caesars gouverneurschap meteen beëindigd wordt...
z'n legers ontbonden worden...
en dat hij terechtstaat wegens onwettige oorlogvoering...
diefstal, omkoping en verraad.
Goed zo, Cato.
Vol vuur, zoals gewoonlijk.
Caesar is gul voor het volk omdat hij van het volk houdt...
net zoals ik.
Het volk regeert, niet jullie, fijne edelen.
Pompeius z'n soldaten regeren en niet wij.
Ik ga ons allemaal uren nutteloos geschreeuw besparen...
en m'n consulaire veto gebruiken.
Ik ben niet...
- Stilte.
Zijn we kinderen? Laat de consul spreken.
Dank je, Cicero. Ik ben niet... - Maar mag ik eerst nog iets zeggen?
Als je tegenover 'n hongerige wolf staat...
is 't onverstandig het beest op te hitsen, zoals Cato wil.
Maar het is even onverstandig...
om in het dier 'n vriend te zien en het je hand aan te bieden, zoals Pompeius.
Misschien wil je dat we in 'n boom klimmen.
Caesar is mijn broer door 'n heilige eed.
Hij is mijn vriend en 'n trouwe zoon van de republiek.
En tot het tegendeel bewezen is, zal ik hem nooit verraden.
Pompeius Magnus, fijn je te zien.
Scipio, Cato, ik wist niet dat jullie van mime hielden.
Je kent m'n dochter, Cornelia.
Weduwe van Publius, die in Carrhae stierf.
Cornelia, je man was 'n dappere Romein.
Dank u.
Vader, ik hoor hier niet. Er staat 'n onzedelijke vrouw op het podium.
Dat wist ik niet. Dan blijven we niet langer.
Pompeius, goedenavond.
Kunnen we elkaar even onder vier ogen spreken?
Wij edelen, je soldaten en jij kunnen Caesar niet verpletteren.
Hou op. - Ik zeg niet dat je dat wilt.
Maar als je 't wilt, kun je 't niet alleen. - Ik heb de adel niet nodig.
Ik hoef maar te stampen en in heel Italië staan er legioenen op.
Ik kan Caesar verpletteren als 'n insect als ik wil.
Maar dat wil ik niet.
Verloochen hem, Pompeius. Verloochen Caesar...
sluit je bij ons aan en z'n macht zal wegebben.
Jij hebt de echte macht. Jij bent 't van wie de mensen echt houden.
Ze zullen z'n naam niet meer roepen als hij ze niets meer schenkt.
Wiens naam ze roepen, kan me niet schelen.
Niets is belangrijker dan dat.
Je vraagt me 'n vriend openlijk te verraden.
Dat kan ik niet. Goedenavond.
Gek broertje.
Het komt allemaal goed.
Is hij niet perfect? Een echt soldaatje.
Hij is bang. - Onzin.
Romeinse mannen zijn nooit bang. Hij is triest, niet bang, hè?
Welnee, de tijd vliegt voorbij. Geef me 'n zoen.
Andros...
Breng 'm veilig terug of ik gebruik de ogen van je kinderen als kralen.
Lyco, het paard.
Niet te duur, hoop ik.
Het spijt me, het paard was al verkocht. Aan Atia van de Julii.
Ze stuurt 't naar Gallië.
Een cadeau voor Caesar.
Verdomme.
Moet hij alles hebben?
Aangezien jij toch naar Gallië gaat...
kan ik twee vliegen in één klap slaan.
Laat 's kijken. - Nog altijd even lelijk.
Helemaal niet. Integendeel, Brutus.
Hoe lang is 't geleden? Vijf jaar? - Nee, zes.
Gezellig. Het is bijna 'n echt huis.
Het spijt me van je verlies.
Julia en zo. Vreselijk. Gecondoleerd.
Hoe is het met je moeder?
Z'n gangetje. Ze vraagt waarom je in maanden niet geschreven hebt.
Dat kan ik goedmaken, als jij m'n koerier wilt zijn.
Als ik ooit weer 'n paard bestijg. Wat is Gallië ver.
Brutus, ouwe jongen.
Wat doet jij hier? - Marcus Antonius, wat leuk.
Ik heb m'n neef in Narbo bezocht. - Hoe is 't met die idioot?
Neem me niet kwalijk, ik heb haast. Ik heb 'n half talent goud nodig.
O ja? - Zie je hoe hij me vertrouwt?
Voor de adelaar. - Natuurlijk. Strabo.
Geef Marcus Antonius 'n half talent goud.
Een half talent goud. - En geen penning meer.
Hominus.
Hoe verdraag je die man om je heen? - Hij vecht graag.
Raar dat hij uit 'n goede familie komt. - Hij heeft inderdaad 'n vulgair trekje.
Hoe zit dat met die adelaar?
Bandieten hebben m'n persoonlijke standaard gestolen.
De legioenen waren al wrevelig door heimwee...
nu staan ze op muiten.
Ze zien 't als een teken van m'n ondergang en willen naar huis.
Ze leken niet zo ontevreden.
Ze laten 't niet blijken, anders worden ze gegeseld.
Ik ben ten einde raad, Brutus.
Meester Octavianus...
We zijn bijna in Vasio.
Raak me niet aan zonder toestemming. Water.
Lucius Vorenus.
Je hebt hersens.
Zeggen de tribunen.
Wat zou jij doen als je Caesars adelaar zou moeten terughalen?
Ik zou gevangenen nemen bij alle stammen in Gallië...
en ze kruisigen tot iemand zegt waar de adelaar is.
Daarna zou ik hem met 'n paar mannen terugstelen.
Goed. We zijn het eens.
Doe 't. - Het doen?
Het derde heeft 'n foltereenheid, maar je mag je eigen mannen kiezen.
Een kwart talent voor steekpenningen en zo. Besteed 't verstandig.
Nee, laat me neer.
Laat me neer.
Ik weet waar de adelaar is.
Spreek. - De blauwe Spanjaarden.
Ze zijn hier één nacht gebleven...
en daarna naar het land van de Cardurci gereden.
Alstublieft, haal me eraf.
De Cardurci.
Fortuna pist op mij.
Haal ze eraf.
Forculus, als jij de juiste god bent voor dit zaakje...
vraag ik je me te helpen.
Als je deze deur openmaakt, slacht ik 'n wit lam voor je...
of als ik er geen vind voor 'n redelijke prijs, zes duiven.
Dat beloof ik plechtig.
Legionair Titus Pullo, ga staan.
Wat doet hij hier? - Je gaat onder de centurio dienen.
Als hij tevreden is, hoef je de arena niet in.
Ik wil niet eens naast de schoft staan. Ik blijf hier.
Het bevel komt van Marcus Antonius. Je moet Caesars adelaar terughalen.
Ik, Caesars adelaar terughalen?
Brutus? - Mama...
Wat is 't fijn om weer thuis te zijn. - Wat ben je bruin.
Zie ik er zo als 'n soldaat uit? - Ja, inderdaad.
Hoe is 't met neef Marcellus? - Gezond.
En met Caesar? - Wie?
Niet wreed zijn.
Is alles goed met hem? Heeft hij naar me gevraagd?
Ik weet 't niet meer. Ik denk van niet.
Maar hij heeft je 'n brief geschreven. - Smeerlap.
Liefste Servilia, vergeef me m'n stilzwijgen.
De voorbije maanden waren vol bloed en modder.
Tijd om te schrijven was er niet.
Ik denk met veel genegenheid aan je. Ik verlang ernaar met je alleen te zijn.
Veel genegenheid. Verlangt ernaar met je alleen te zijn.
Zegt hij zulke dingen ook tegen z'n vrouw?
Genegenheid? Wat is dat?
Hij kon niet 'met liefde' zeggen.
Moet hij harpspelen? Hij is 'n soldaat, geen dichter.
Onze gasten komen zo aan.
Je rijdt goed. Bijna zo goed als ik. - Spreek me correct aan.
Bijna zo goed als ik, centurio. Ik ben 'n natuurtalent.
Waar hebt u zo goed leren rijden?
Ook goed.
M'n moeders familie fokte paarden in Mutina.
In de buurt van Regium?
Goed land.
Bedankt dat u me meegenomen hebt. Mooie manier om 't goed te maken.
Door u zat ik in de stront.
Ik zal 't nooit vergeten. Titus Pullo vergeet nooit 'n gunst.
Hoezo, ha?
Denk je dat we de adelaar ooit vinden?
Het 13e faalt nooit. - We maken geen kans.
Hij kan overal zijn. Begraven, op de zeebodem.
Als we de adelaar niet vinden, vallen we in ongenade.
Ik heb jou gekozen omdat je al veroordeeld bent.
Dus u wou 't niet goedmaken? - Pullo, eigenlijk ben je al dood.
Een dronken dwaas is geen groot verlies.
Als ik al dood bent, moet u op uw woorden letten.
Ik heb niks te verliezen.
Wat houdt me tegen om u in stukjes te snijden en ervandoor te gaan?
Als je eer als soldaat niet genoeg is...
zal ik moeten rekenen op m'n betere vechtkunst.
Leuk.
Lang haar tot hier, 'n enorme snor en ze stinken 'n uur in de wind.
Ze wassen zich nooit.
Ze hebben één prima gewoonte.
Ze regelen hun politieke twisten met 'n tweegevecht tot de dood.
Uitstekend idee. - Ja, hè?
Moeder wil dat ik de politiek in ga.
Het is al vijfhonderd jaar een familietraditie.
Maar het is zo saai.
Als onze senaat 't op z'n Germaans deed, zou ik zeker gaan kijken.
Geen eindeloze discussies, alleen zwaarden en dolken.
Brutus, heb je even?
Vertel eens. Jij kunt mensen goed inschatten.
Hoe is 't met m'n goede vriend, Caesar?
Hij heeft zich weleens beter gevoeld.
Heel erg vermoeid.
Een beetje gedemoraliseerd. - Kan niet.
Z'n standaard is gestolen. - Hoe is dat gebeurd?
Geen idee, maar z'n mannen zijn rumoerig. Je weet hoe plebejers zijn.
Ze staan op muiten.
Ik wist dat ze ontevreden waren, maar oproerig? Moeilijk te geloven.
Stel je voor, na alles wat hij voor ze gedaan heeft...
weet hij niet of ze nog voor hem zullen vechten.
De lagere klassen hebben 'n primitief gevoel voor loyaliteit.
Pardon. Ik bedoel jou niet. Jij komt uit de lagere klasse...
maar ik bedoel de lagere klasse in het algemeen.
Excuseer me.
Lieve nicht, is alles goed met je? Ik heb 'n taak voor je.
Ik moet Pompeius 'n nieuwe vrouw geven...
maar ik weet niet wie er geschikt is in onze familie.
Ik zou 't aan Calpurnia vragen, maar zij heeft geen oog voor zulke zaken.
Kies 'n meisje dat hem zal bevallen...
en bied haar in mijn naam aan hem aan.
Ik zat te dromen.
Toch geen slecht nieuws van Caesar? - Nee, helemaal niet.
Wat 'n mooi feest.
Nog mooier is hoe die jurk jou staat.
En Octavia.
Prachtig.
Ik doe m'n best. Maar ze laat haar schouders hangen.
Waar is Octavianus?
In Gallië.
De Grote Moeder zegt dat je zoon niets zal overkomen.
Hoe gaat 't met je huwelijk? - Glabius is 'n goede man.
Ik dacht juist dat jullie problemen hadden.
Moet jij altijd stoken? - Het was maar 'n vraag.
We hebben onze problemen opgelost. We houden zielsveel van elkaar.
Wat jammer. Ik dacht dat je dolblij zou zijn.
Hoezo?
Oom Julius wil je uithuwelijken aan Pompeius Magnus.
Pompeius is soms vulgair, maar hij kan 't nog steeds, zeggen ze.
En je wordt de eerste vrouw in Rome.
Je zult zo snel mogelijk moeten scheiden van Glabius.
Ik doe 't niet. Ik hou van m'n man.
Als jij niet wilt, zal Caesar aan Glabius vragen te scheiden.
En Glabius zal weigeren. - En dat wordt z'n dood. Wil je dat?
Caesar zou dat niet doen. - Hij zit al acht jaar in Gallië.
Hij is bijna 'n wild beest.
De man heeft tranen in z'n ogen. Tranen.
Hij houdt van me.
Aan 'n verwijfde man heb je niets. En je bedienden. Wat 'n drukte.
Hij geeft ze te veel eten.
Wat meer arsenicum, Gaia.
Kijk eens wat vrolijker, Octavia. Je doet 't voor onze familie.
Het kan me niet schelen. - Wij zijn alleen op de wereld.
We moeten sterk zijn. - Caesar is...
Die is in Gallië. Pompeius is hier.
Moed, lief kind.
De Parthen bedreigden m'n linkerflank.
Maar liever dan m'n linie in te korten, zoals de gewoonte is...
stuurde ik m'n reservecavalerie erop af en trok om de omtrekkers heen.
Bravo, Magnus. Meesterlijk.
Nietwaar, Octavia? Meesterlijk.
Meesterlijk.
Magnus, vertel eens, en wees eerlijk. Bevalt m'n dochter je?
Ze is heel bevallig.
Dan kan ik je zeggen dat Caesar, als teken van z'n vriendschap...
je haar ten huwelijk wil aanbieden.
Is ze niet getrouwd met Glabius? - Gescheiden.
Misschien wil je erover nadenken? - Je overvalt me ermee.
Hoe zou ik zo'n waardige bruid kunnen weigeren?
Caesar is veel te genereus. - Uitstekend.
We moeten tot volgende maand wachten voor de plechtigheid...
tot na de rouwperiode voor Julia. - Natuurlijk.
Maar je mag van je huwelijkse voorrechten gebruikmaken.
Nu, als je wilt.
Dat is echt niet nodig. - Doe niet zo gek.
Octavia wil 't graag.
Je hoeft niet verlegen te zijn. Ten slotte zijn we nu familie.
Britse vrouwen, daar moet je op jagen zoals op herten.
Maar als ze eenmaal onder je liggen, zijn ze geweldig.
Denk jij alleen aan vrouwen? - Wat is er nog meer? Eten.
Hou je niet van vrouwen?
Natuurlijk wel. Ik ben getrouwd. M'n vrouw heet Niobe.
Mogen centurio's dan trouwen? - Ik heb vrijstelling gekregen.
Dan moet ze 'n heel goede...
vrouw zijn.
Dat is ze ook.
Dus u hebt 'r een tijd niet gezien? - Zeven jaar en 140 dagen.
Wel, Vrouwe Fortuna lacht u toe. Ik heb eenvoudiger voorkeuren.
Ik dood m'n vijanden, pak hun goud en geniet van hun vrouwen.
Waarom jezelf aan één vrouw binden?
Wanneer had je voor 't laatst 'n vrouw die geen geld wou?
Jij neemt de eerste wacht. Maak me wakker als de maan hoog staat.
Halt.
Zonen van Dis.
Het waren geen beste paarden. - M'n vader vocht samen met Sulla.
En ik laat me beroven door kinderen.
Mooi paard.
Kijk, Mars, ik ben Titus Pullo en deze mannen zijn m'n geschenk aan jou.
Goddank. Ik ben u bijzonder dankbaar.
Luister, ik beveel je me los te maken.
Je hebt 'n grote mond voor 'n slaaf.
Ik ben geen slaaf. Ik ben Gaius Octavianus, achterneef van Caesar.
Gaius wie? - Ik ben 'n Romeinse edelman.
Snij de touwen los. - Alstublieft.
Alstublieft.
U zult rijkelijk beloond worden voor wat u gedaan hebt.
Hij praat als de besten. - Hij is overtuigend.
Breng me naar Caesar. - Nu nog niet. We hebben orders.
Orders? - Om z'n adelaar terug te halen.
Caesar geeft geen zier om z'n adelaar.
Waarom stuurt hij ons er dan op uit? - Voor de schijn.
Het komt 'm goed uit dat hij weg is. - Waarom dan wel?
Pompeius zal 'n symbolisch verlies voor echte zwakheid aanzien.
Leg 's uit.
Caesar wil z'n vriend niet als eerste aanvallen.
Hij wil zorgen dat Pompeius hem aanvalt.
Dus moet Pompeius denken dat Caesar zwak is.
Ze zijn zo goed als broers. - Niet meer sinds de dood van Julia.
Caesar heeft Pompeius de liefde van het volk ontnomen.
Een strijd is onvermijdelijk.
Blauwe Spanjaarden.
Goedemorgen, oom.
Octavianus?
Een van Pompeius z'n mannen. Ik heb me vergist.
Hij moet zich tegen me gekeerd hebben zodra Julia dood was.
En intussen verdedigde hij je in de senaat.
Hij is even sluw als 'n sardine.
De strijd begint.
Dat werd tijd.
Porca Juno.
Beste Pompeius, ik denk dat deze man van jou is.
Ik laat het 13e legioen dichter bij huis overwinteren, in Ravenna.
Dus ik zal je gauw persoonlijk eer kunnen bewijzen.
Dit is m'n nieuwe vrouw.
Cornelia.
Als je je charme had gebruikt in plaats van te zitten mokken...
was dit niet gebeurd.
Ik zei dat alleen uit woede.
Het is 'n politieke afwijzing. Pompeius en Caesar zijn nu vijanden.
Je hoeft maar naar Cornelia te kijken. Een gepluimde en gekookte kip.
Misschien neemt Glabius me terug.
Goddank zijn we van hem af.
We vinden wel 'n waardevoller man voor je.
Ik ben onteerd en te schande gemaakt.
Onzin. Een plebejer zoals Pompeius kan 'n meisje van adel niet onteren.
Nee, hij heeft mij belachelijk gemaakt.
Ik ben op m'n gezicht gegaan. - Ik wil hem dood.
Ik wil hem dood.
Je krijgt je zin.
Pompeius zal hiervoor boeten.